



Martin Philips werd op 14 augustus 1934 geboren in de stad van de Bokkenrijders: Valkenburg. Truus Rutten zag het levenslicht zag op 2 september 1934 in Overloon, het uiterste oostelijke puntje van Noord-Brabant. Truus werd verpleegkundige, terwijl Martin eerst het Seminarie van Rolduc volgde en daarna sociologie in Nijmegen studeerde, alvorens hij voor de studie rechten koos, met als specialisatie het notariaat. Inmiddels is Martin oud-notaris; hij nam in 1999 afscheid van het kantoor Pinkse Philips Huberts Notarissen. Truus en Martin hebben drie kinderen (Eugène, Céline en Valéry) en vijf kleinkinderen (Stijn, Wouter, Filip, Eefje en Sophietje).
Truus
Ik kwam voor het eerst in Oss in 1971 toen Martin kandidaat-notaris werd bij Van der Putten in Schaijk. We reden door Oss en de stad maakte een vreemde indruk op mij. Ik weet nog dat de Ruwaard er helemaal nog niet was. Ik dacht: wat een kale boel. Er stond één huis in de Lisztgaarde, dat van de familie Gerhardt.
Martin
Oss was toen nog de derde industriestad van Nederland. Iedereen kon werken en er was ook een zekere trots op al die internationals. Je had Philips, Organon, Bergoss, Desso, Zwanenberg. Tegenwoordig is het zo dat er acht kilometer zichtlocatie is in Den Bosch langs de A2 en er in Oss niks langs de A59 mag. De provincie vindt Helmond en Uden/Veghel veel belangrijker. Oss wordt achtergesteld. De leuke bedrijven gaan naar Den Bosch en wij krijgen hier de zware industrie. Dat is de politiek van de provincie. Eén van de belangrijkste dingen die Oss is overkomen is dat Heesch destijds met de herindeling niet bij Oss is gekomen. Ook dat is door de provincie tegengehouden. De provincie wilde voorkomen dat Oss de vijfde stad van Noord-Brabant werd en daarmee een belangrijke economisch/maatschappelijke speler.
Truus
Oss is in de laatste 30 jaren wel veranderd. Er wonen natuurlijk veel meer mensen in de stad en daardoor is bijvoorbeeld het verkeer sterk toegenomen. Maar het belangrijkste vind ik dat Oss steeds minder een perspectief aan jonge mensen weet te bieden. Die trekken toch allemaal weg. Vroeger had je vele grote bedrijven en hoger beroepsonderwijs, zoals de Hogere Laboratoriumschool. Dat is ook al afgegeven aan Uden. Mijn zoon woont in het westen en hij komt niet meer terug naar Oss. Hij vindt het zelfs lastig om te zeggen waar hij vandaan komt, want daar is Oss nog altijd de stad van de messentrekkers.
Martin
Dat gedoe met het ziekenhuis is ook niet goed geweest. Dat sommige mensen zich voor het karretje van de politiek hebben laten spannen, vond ik niet juist. Begrijp me goed, dat ziekenhuis is een belangrijk punt voor Oss, maar het kan alleen functioneren als het van grotere omvang is. Dat geldt trouwens toch ook voor gemeenten of bijvoorbeeld voor scholen. Ik ben meer dan tien jaar secretaris geweest van het bestuur van het Sint Anna Ziekenhuis. Toentertijd spraken wij al over de bouw van een nieuw ziekenhuis op de plaats waar nu het ziekenhuis staat. En dat was ons gelukt als de specialisten uit Oss en uit Veghel niet met elkaar waren gaan samenwerken. Als er geen fusie was geweest, hadden wij hier een nieuw ziekenhuis gehad.
Truus
Er gebeurt te weinig in Oss, ook industrieel. Zie eens hoeveel panden er leeg staan: winkels, kantoren en bedrijfspanden. Neem Vorstengrafdonk, dat is nog altijd bijna leeg en ik heb niet het idee dat er actie wordt ondernomen. Ja, er staat sinds kort een groot bord langs de snelweg. Dat zal de oplossing dan wel zijn. De gemeente mag blij zijn dat Wim Vos wil blijven.
Martin
Oss heeft met Organon ook een van de drie grootste particuliere laboratoria van Nederland. En wat gebeurt er dan: vertrekt de hlo naar Uden. Dat is toch absurd.
Truus
Maar ondanks ons gemopper wil ik hier nooit meer weg. Oss heeft veel goede voorzieningen, wij wonen dicht bij het centrum, al onze vrienden en kennissen wonen hier en in de regio.
Martin
Mijn leefwereld is Oss en dat is heel belangrijk voor mij.
Truus
Ik vind het fijn dat veel mensen je kennen, dat vind ik gezellig. En daar gaat het toch om in het leven: je happy voelen.